vrijdag 10 juli 2015

Het kleine zusje syndroom


Ik weet niet of het bestaat, maar sommigen zullen het vast wel snappen.....

Ik ben een vrouw van (inmiddels) 52 jaar en redelijk zelfstandig.
Heb twee goed gelukte (al zeg ik het zelf haha...) / opgegroeide volwassen dochters.
Ik weet waar ik niet of wel verstand van heb, de meeste mensen vinden het (geloof ik) fijn in mijn gezelschap, ben niet verlegen, maar kan wel rustig observeren.
Ik sta niet snel op de voorgrond, maar laveer meestal overal tussendoor.
Hou van het leven en gezelligheid.

Kortom, gewoon een leuke vrouw (volgens anderen)





Maar wat gebeurt er als er iemand in mijn gezelschap is, die sterk (dominant) aanwezig is en veel praat of soms denkt het wel allemaal te weten,
Dan geven ze me het gevoel dat ik het kleine zusje ben die nog veel moet leren, die nog maar net komt kijken enz.........
Ze nemen als het ware mijn rol van bv. moeder / volwassen vrouw over, maken me als het ware tot een klein zusje of ze komen over alsof ze het allemaal wel beter weten.

En wat doe ik dan.......
Ik doe een stap achteruit, trek me terug, val stil en geef ze (stom genoeg) nog de ruimte ook.........

Nu zijn deze mensen ook allemaal vijf tot tien jaar ouder, maar ik heb ontdekt dat het niets met leeftijd te maken heeft.
Ik ken ook mensen van tien, twintig of dertig jaar ouder waarbij ik dat gevoel helemaal niet heb en waarmee ik op 'gelijke' leeftijd / gedachten sta, dus het heeft niets met leeftijd te maken.

Het zijn echt de mensen die dominant, overrûlend aanwezig zijn.....
Sommigen hebben het niet eens in de gaten dat ze zo doen....
Ik weet, het kan ook hun manier van onzekerheid verbloemen zijn, maar toch laat ik het iedere keer weer gebeuren....


Wie heeft er bruikbare tips om hier beter mee om te gaan??







liefs Frederique