woensdag 25 maart 2015

Droom analyse

Mijn dromen zijn altijd chaotisch en heftig, omdat ik s'nachts alles nog een keer verwerk wat ik gehoord, gelezen, gezien, gevoeld (vanwege hooggevoeligheid) en (ooit) beleefd heb......
Maar er blijven meestal maar kleine flarden hangen en soms snap ik er niks van, kan ik het niet eens bij mezelf terugplaatsen.
Dat zijn dan meestal gevoelens die ik van anderen doorkrijg.

Maar laatst had ik een droom die wel bleef hangen.
Ik droomde dat ik op het strand was met mijn dochters, in mijn droom waren ze nog veel jonger dan ze nu zijn.
Het was heerlijk weer en wij waren in de zee.
Plotseling werden we, vanuit het niets, overspoeld door hoge golven en begon het water in snel tempo te stijgen.
Iedereen op het strand was in paniek en we moesten vechten voor ons leven............




Als je erg hooggevoelig bent of bv. lichamelijke of psychische klachten hebt, wordt je soms ook overspoeld.
Je krijgt een tsunami aan gevoelens, emoties, verdriet, tegenslagen of tegenwerkingen over je heen.
Soms is het zoveel, dat je het allemaal even niet meer ziet zitten en zie je alles negatief of zwart zonder lichtpuntje.
Je kan niet meer echt genieten of blij worden van iets.
Maar net als dat een tsunami of een orkaan weer voorbij gaat, zakt na een tijdje het gevoel van wanhoop weer iets. Je hebt even een periode van rust nodig om te herstellen en daarna ga je voorzichtig oplossingen zoeken, je durft misschien weer iets positiever te denken.
Je verwerkt je emoties, overwint tegenslagen of ondervindt dat je leven op een andere manier ook nog / weer leuk kan zijn.
Je bent sterker dan je dacht en er is altijd wel ergens een uitgestoken hand om je te helpen, steunen, begeleiden, als je hem tenminste wilt zien en wilt / kan aannemen.

In mijn droom lukte het mij, mijn dochters te helpen om uit de woeste golven te komen en hoger op de duinen te klimmen, ik had zelfs nog kracht over om andere mensen te helpen en te troosten.
Toen ik wakker werd voelde ik mij rustig.
Ik weet nu dat ik het, ondanks zware stormen, tegenslagen en donkere momenten, kan overleven. Zowel mijn eigen persoonlijke gevecht als onze worsteling om overeind te blijven in deze steeds hardere, heftigere maatschappij.
Als, ik maar dicht bij mijzelf blijf, mij niet laat meezuigen door de negatieve spiraal van de verwoestende golven van het leven, we open blijven staan voor elkaar en onze hand uitsteken naar elkaar en anderen die het nodig hebben.

Ik ben sterk genoeg om alles (ok, behalve de dood.....) te overleven!!!!!!! 

Mijn boekje heet niet voor niks  "Ik worstel en kom boven" 










liefs Frederique








dinsdag 17 maart 2015

Hip in de rolstoel: geen rokjes meer met inkijk



Veel rolstoelgebruikers kopen hun kleding een paar maten groter met als gevolg 'te veel stof aan de voorkant en een bouwvakkerslook aan de achterkant'. Marije van der Windt vindt het tijd voor een hippe kledinglijn voor de zittende mens.

Jannie Kloppenburg: 'De lange jassen die nu in zijn, vind ik supermooi, maar de stof hangt binnen no time tussen mijn wielen.' © Andre Weima.
Krappe broekbanden, strakke blouses, rokjes met inkijk, overtollige stof in de lies en bij de knie. Marije van der Windt, die in de gehandicaptenzorg werkt, hoorde de klachten steeds opnieuw.




Uit verhouding
,,Als wij - ik noem het maar even de staande mens - gaan zitten, trekken we onze broek aan de achterkant op en het probleem is opgelost. Maar dat kunnen mensen in een rolstoel niet. Ze kopen grotere broeken om geen blote rug te hebben, maar deze reiken vervolgens tot hun oksels. De kleding is totaal uit verhouding." Het bracht de Arnhemse op een idee: rolstoelmode. Dat bestaat al wel, maar is volgens Van der Windt alleen gespitst op functionaliteit. ,,Makkelijk aan, uit en open. Onze kledinglijn wordt geen aangepaste mode, maar fashion."

Eén van haar pasmodellen, Jannie Kloppenburg (34), kan niet wachten. Zij slaagt zelden in één keer in de winkel. Spijkerbroeken, bijvoorbeeld, koopt ze altijd een paar lengtematen groter. Doet ze dit niet, dan heeft ze 'hoogwater' in haar rolstoel. ,,Géén gezicht," verzucht ze. De jonge moeder uit Overijssel, die haar linkerarm en -been niet meer kan bewegen, wil er modieus uitzien, niet gehandicapt. ,,De lange jassen die nu in zijn, vind ik supermooi, maar de stof hangt binnen no time tussen mijn wielen. Wijd uiteenlopende jurkjes kan ik om die reden ook niet aan. Ik kan niet als een pop blijven zitten om mijn kleding in het gareel te houden. Ik moet kunnen bewegen."

Joggingbroek
Veel rolstoelgebruikers hebben de moed al opgegeven, merkte Marije van der Windt. ,,Dan maar een joggingbroek, want die past tenminste en heeft geen franje aan de achterkant. Platgeslagen spijkertjes, die zo leuk staan op kontzakken van jeans, dikke naden of ritsen aan de achterkant kunnen pijn of decubitus (doorligplekken, red.) veroorzaken," weet ze.

Samen met ontwerpster Katja van Groningen ontwierp Van der Windt confectie voor de zittende mens. Het duo gebruikte expres geen bestaande patronen maar tekende nieuwe met hulp van een 3D-bodyscan. Ze namen de maten op van tientallen rolstoelgebruikers, wat resulteerde in een compleet nieuwe matentabel.

Kortere blouses
,,Als iemand zit, is de heup bijvoorbeeld veel breder. En hoe goed je rolstoel ook is afgesteld, de meeste mensen zitten toch een beetje gebogen. Dus zorgen we dat de blouses aan de voorkant korter zijn." De doelgroep had ook andere wensen: meer ruimte bij de buik. Omdat rolstoelgebruikers hele dagen zitten, gebruiken ze hun buikspieren minder waardoor een broekrand snel knelt. De benen zijn vaak dunner, dus daar is minder stof nodig. Het textiel moet bovendien stevig zijn, want van al dat zitten slijt de stof snel.

Basisstukken
Een nieuwe kledinglijn was geboren. T-shirts, blouses, jeans en colbertjes, alle basisstukken die volgens het duo in de kast zouden moeten hangen, zijn inmiddels in de maak. Prima als je op een baaldag nog steeds een flodderbroek wilt dragen, vindt Van der Windt. ,,Maar dan is het tenminste een keuze."

Het duo werkt(e) samen met Nationale Vereniging de Zonnebloem, die vorig jaar onder de naam 'Fashion on wheels' een wedstrijd uitschreef om modieuze rolstoelmode te ontwerpen. Hier zijn studenten van het Amsterdamse ROC Fashion en Design mee aan de slag gegaan. In april gaat de winkel A Body Issue open in het modekwartier in Arnhem. Maar de online shop wordt het belangrijkst. ,,Mensen in een rolstoel zijn afhankelijk van regiovervoer. Die komen niet vanuit Groningen naar Arnhem. Dat is veel te prijzig."

Super!
De ondernemers verwachtten dat er voldoende markt is voor hun label. Alleen al in Nederland zijn 250.000 rolstoelgebruikers. Model Jannie heeft al een proefstuk in de kast hangen: een wit colbertje voor de dokterspraktijk waar ze werkt. ,,Eindelijk een jas die niet in mijn wielen hangt én mooi staat. Super! Waarom is dit niet eerder bedacht?"



Dit artikel (en foto) stond in AD




liefs Frederique







zondag 1 maart 2015

Vergeven


Stappenplan: zo kun je iemand vergeven

Vergeven vermindert boosheid en depressie; het is goed voor je relaties en je gezondheid. Het voorkomt dat je verbitterd raakt.

Maar: hoe vergeef je iemand die je ernstig heeft gekwetst?

Vergeven is iets anders dan verzoenen, je hoeft het niet bij te leggen. Het is een innerlijk proces waarbij je de ander niet nodig hebt. Vergeven is het loslaten van alle hoop op een beter verleden. Hoe doe je dat?





Ken uw doel.
Vergeving betekent niet per se verzoening, zegt vergevingsexpert Frederic Luskin -al kan het daar uiteindelijk wel toe leiden. Vergeven betekent ook niet dat u goedkeurt wat de ander u heeft aangedaan, dat u er excuses voor bedenkt of het vergeet. Luskin: ‘Vergeven betekent het gebeurde minder persoonlijk nemen, pijn en boosheid laten varen en iemand anders niet eindeloos verantwoordelijk stellen voor uw welzijn.'

Besef dat vergeven om ú draait, en niet om de dader, zegt Luskin. ‘Het doel is dat u zich beter gaat voelen. Ook als u zich niet met de dader verzoent of als hij niet erkent wat hij u heeft aangedaan, profiteert u nog steeds van de energie die vrijkomt door het loslaten van wrok.'


Denk terug aan een situatie waarin u zelf iemand heeft gekwetst. 
Dat is een goede voorbereiding, meent vergevingsdeskundige Everett L. Worthington. Neem een situatie in gedachten waarin u iemand heeft pijn gedaan die u later heeft vergeven. Bedenk hoe schuldig u zich voelde over het gebeurde, en hoe groot uw opluchting was op het moment dat de ander u vergaf.


Neem kleine stapjes. 
‘Vergeving moet een geschenk zijn, geen verplichting,' zegt Robert Enright, auteur van het boek Forgiveness is a choice. ‘Als u het probeert af te dwingen, komt u onder druk te staan en kunt u zich misschien schuldig gaan voelen omdat het u niet lukt. Doe het in uw eigen tempo, en houd er rekening mee dat het dagen, weken of maanden kan duren.' Als de veroorzaker eerder dan u eraan toe bent om vergeving vraagt, zeg dan dat u hem wel wilt vergeven, maar dat daar tijd voor nodig is.


Probeer u te verplaatsen in de ander. 
‘Vaak hebben mensen het niet eens door dat ze u kwetsen,' zegt Luskin. ‘Misschien konden ze zich op dat moment niet anders gedragen, of waren ze zo druk met zichzelf bezig dat ze niet in de gaten hadden wat ze deden.'


Robert Enright adviseert in zijn boek om uzelf een aantal vragen te stellen. Hoe was de jeugd van de persoon die u kwetste? Hoe was zijn leven op het moment van het vergrijp; stond hij of zij onder druk? Hoe is uw relatie met deze persoon in het algemeen; hoe lang kent u elkaar al en wat zijn goede eigenschappen van de ander? Enright waarschuwt wel: ‘Soms is het gebeurde te erg om dit soort vragen te beantwoorden.' 

Erken dat u zich naar voelt door gevoelens die u nú ervaart
niet door wat u twee minuten of tien jaar geleden is aangedaan. ‘U kunt vervelende gebeurtenissen uit het verleden niet veranderen, alleen de hoeveelheid ruimte die ze in het heden innemen', zegt Luskin. ‘Richt u niet telkens weer op uw gekwetste gevoelens, daarmee geeft u degene die u heeft gekwetst macht over u.


Onthoud dat een goed geleefd leven de zoetste wraak is.' Hij adviseert een stressmanagementtechniek toe te passen op het moment dat u zich rot voelt over wat er is gebeurd. ‘Sluit uw ogen, haal twee keer diep adem en denk aan een plek of persoon waarvan u houdt.'

Verander uw verhaal. 
Vertelt u aan derden steeds hetzelfde over hoe iemand anders uw leven heeft verwoest? Maak er een heldenverhaal van, waarin u vertelt wat u heeft gedaan om te herstellen of met de situatie om te gaan. Frederic Luskin: ‘Door "arme ik" te veranderen in: "dit heb ik gedaan", plaatst u zichzelf niet langer in de slachtofferrol.'


artikel gevonden op: Psychologie Magazine




liefs Frederique


p.s. kleine toevoeging

mijn reactie op een reactie :

Vergeven is ook heel erg moeilijk.
Bij mij is er ook een persoon die mijn halve leven lang ook een bepaalde macht over mij en mensen om mij heen heeft gehad, maar dat wil ik niet langer meer toestaan.
Er is heel veel kapot gemaakt, wat niet had gehoeven.
Ik vermoed dat jaloezie daar aan ten grondslag ligt en dat vind ik eigenlijk heel zielig.
Echt vergeven lukt mij waarschijnlijk nooit, maar die persoon krijgt geen kans meer om macht over mij te hebben.
Ik kan mijzelf wel vergeven dat ik het helaas zover heb laten komen..................

Vergeven kost tijd, maar als je het kan ben je een sterk persoon!!!!
Vergeven betekent niet vergeten of dat je ineens weer dikke maatjes moet zijn.
Vergeven is ook loslaten en verder gaan...............