woensdag 13 augustus 2014

Zomerstop..... Ontspannen????


Deze zomerstop was eigenlijk bedoeld om mijn hoofd leeg te maken, bezig houden met schrijven, te genieten van het mooie weer en de prachtige natuur, om op te laden voor komend seizoen waarbij ik weer veel alleen en meer binnen vertoef.
Maar zoals iedereen weet komt er altijd wel van alles tussen en gaat het anders dan je hoopt, denkt.




Het begon al met wederom, een galblaas koliek aanval (gelukkig geen galsteen die vast bleef zitten zoals 1,5 jaar geleden) , waardoor ik weer even er aan herinnerd werd dat ik echt heel erg moet oppassen met wat ik eet.

Door mijn social media stop werd het in mijn hoofd wel steeds rustiger en kon ik mij eerst weer goed concentreren op het schrijven, maar ook dat werd weer verstoord door allerlei oorzaken van buitenaf.
Onze oudste en zwaar oververmoeide dochter had een stressvolle verhuizing en dan probeer je toch zoveel mogelijk te helpen, maar de zorgen daarom blijven toch ook in je hoofd doorgaan.
Ondertussen hadden we ook grote zorgen om een vriend die heel ernstig ziek was en waarvan we even niet wisten of hij het wel zou redden, gelukkig gaat het nu weer redelijk met ups en downs.

Tel daar nog een alleen wonende eigenwijze tante van 90 jaar, die steeds meer verzorging nodig heeft maar het niet wil accepteren, een schoonzoon met gezondheidsproblemen en nog een dochter met oververmoeidheidssignalen bij op............
Dan blijft er weinig ruimte meer over in je hoofd om je alleen maar op het schrijven te concentreren.




En dan vanuit het niets komt daar ineens een helse buikpijn opzetten..................
Ik dacht eerst nog dat ik wat verrekt had of zoiets, doordat ik, tijdens een stukje wandelen met de hond, mijn buikspieren had aangespannen als oefening.
Als ik ging liggen zakte de pijn weer, dus ik heb die dag veel gelegen op de bank.
Maar 's avonds ging de pijn ook tijdens het liggen niet meer weg en werd steeds erger, zodat aan het eind van de avond manlief toch de huisartsenpost maar gebeld heeft.
Ondertussen werd de pijn steeds ondraaglijker en hielp zelfs een injectie van huisarts niet meer.
Ik was inmiddels ook gaan overgeven......

En dan wordt je ineens middenin de nacht met spoed met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht, maar daar konden ze na allerlei testen en onderzoeken eerst niet ontdekken waar de pijn vandaan kwam en pijnstilling hielp totaal niks, injecties via been, buik, infuus enz. enz. enz.....
Ik wist niet dat een mens zoveel pijnstilling kon verdragen, ik kon de tel niet meer bijhouden........
Tot ik op een gegeven moment hele zware pijnstilling kreeg, toen was het gelukkig uit te houden.....Maar ik was ook compleet croggie ..........Als je begrijpt wat ik bedoel   ;-D
Dat was wel heerlijk, want toen kon ik eindelijk ook een beetje slapen.

's Middags kreeg ik eindelijk een echo en wat bleek....
Er zat een Cyste van 7 cm doorsnede (grote van ongeveer een tennisbal) onderin mijn buik en die was een paar keer rond mijn eierstok gedraaid en klemde de bloedtoevoer naar mijn eierstok af.
Maar omdat het nogal druk was op de ok heeft het nog tot de volgende nacht geduurd voordat ik verlost werd van de boosdoener compleet met eierstok en de pijn.
Helaas bleef ik ook de volgende morgen nog overgeven, ook al had ik al 1,5 dag niks gegeten, en dat is, met 3 operatiewonden en een buik waarin flink gerotzooid is, dan echt geen pretje  :-(
Maar na een sterker middel daartegen gekregen via infuus, werd ook mijn maag/gal/lever na een poos rustiger en bleef er weer een beschuitje binnen.
Daarna ging het zo goed dat ik aan het eind van diezelfde middag nog naar huis mocht om daar verder te herstellen.



Ons huis veranderde dat weekend in een kleine bloemenwinkel, zoveel boeketten kreeg ik  :-D
Iedereen om ons heen was vreselijk geschrokken en leefde heel erg mee.... Zo lief!!!!!!!!!!
Gelukkig kon manlief zorgverlof krijgen en ik mocht ook totaal niks doen van hem en hij heeft bewust zoveel mogelijk bezoek afgehouden, zodat ik rustig de tijd had om te herstellen.


Een week later kreeg ik te horen dat de voorlopige uitslag van onderzoek van Cyste positief is, dus dat is voorlopig een zorg minder.
Want bij een nichtje van mijn moeder is wel kanker in haar buik geconstateerd en toen we dat samen bespraken, kwamen we erachter dat er toch wel al heel veel in de familie kanker hebben gekregen (waaronder mijn moeder, oma, overgrootoma, ooms, nichtjes enz en bij mijzelf is er een langzaam groeiende tumor weggehaald op mijn schouder ).




Binnenkort ga ik maar weer eens een gesprek aan met de huisarts over wat voor verrassingen ik nog meer kan verwachten van mijn lichaam naast alle andere ziektes en aandoeningen (zie eerdere blogjes).
Misschien zit er nu eens een kans in dat ik voor een MRI of iets dergelijks door gestuurd kan worden.


Maar vanaf nu gaan we langzaamaan weer vrolijk verder met het leven en hopelijk is / komt er weer genoeg ruimte om te genieten en te schrijven.



Ik ben nog lang niet klaar op deze wereld!!!!!!!!!!! 




liefs Frederique






3 opmerkingen:

  1. Jeetje wat een nare toestanden allemaal voor je. Hoop echt dat je je ondertussen weer beter voelt. In ieder geval heel veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Blij iets van je te lezen. Ik begon wel ongerust te worden en niet onterecht lees ik nu. Ik wens je veel beterschap toe en hoop dat je nu een betere periode tegemoet moogt gaan. Je gedichtenboekje en mooie kaartjes liggen nog steeds binnen mijn bereik. Lieve groetjes, Frieda

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik kwam u profile tegen via andere blogger...ik lees graag en zal zeker meer gaan bezoeken....

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Dankjewel voor het plaatsen van je berichtje.
Fijne dag!!!
liefs Frederique