woensdag 7 mei 2014

Wie bepaalt de kwaliteit van jou leven????

Iedereen heeft wel eens ergens een pijntje of soms even wat heftiger pijn.
Maar hoe is het als de pijn je leven gaat beheersen en je het niet meer kan negeren??
Dan moet je af gaan wegen wat je wilt.
Er zijn allerlei ondersteuningen en therapieën om jezelf te ontlasten tot op zekere hoogte, maar als ook dat niet meer helpt en je ook niet meer van je probleem afgeholpen kan worden, wat doe je dan?




Je probeert medicatie zolang mogelijk uit te stellen, maar er komt een moment dat je er niet meer onderuit kan.
Met lichte pijnmedicatie ga je weer verder met je bezigheden tot het moment komt dat het niet meer genoeg is en je weer constant pijn hebt en steeds minder mee kan draaien in het leven, in de maatschappij.
Meer rust nemen helpt niet meer en je raakt steeds geïsoleerder, mensen begrijpen je niet meer.

Iemand die nooit, weinig of slechts af en toe pijn heeft roept al heel snel dat je niet te flauw moet zijn en een beetje moet doorbijten / doorzetten, want volgens hen gaat het dan vanzelf over.......
Ze zouden eens een maand of een half jaar moeten ruilen.
Kijken wat ze dan zeggen...........

Om toch nog een beetje leuk leven te kunnen leven, ga je na lang aarzelen, want je weet dit is voor altijd, samen met de arts op zoek naar sterkere pijnstilling die geschikt is voor jou.
In de hoop dat je weer een beetje deel kan nemen aan allerlei leuke ondernemingen tot de tijd komt dat ook deze medicatie niet meer genoeg is en je weer meer in moet leveren.

Je hoort en leest heel vaak dat mensen een beetje anti pijnstilling zijn als het voor altijd is.
En er heerst nog steeds de mening van : Je bent pas sterk en stoer als je het zonder pijnstilling vol kan houden..................

Maar als je voor iets anders medicatie in moet nemen, dan doe je dat toch ook?????

Wie bepaalt de kwaliteit van jou leven????

Mensen zonder pijn beseffen vaak niet wat chronische pijn met je doet.
Het legt heel je leven, je functioneren stil en altijd pijn maakt dat je ook nog eens veel sneller vermoeid bent.
Altijd (veel) pijn hebben is slopend!!!
Daar wordt veel te weinig bij stil gestaan of begrip voor opgebracht in deze voortrazende, overactieve maatschappij.





liefs Frederique








4 opmerkingen:

  1. Pijn maakt zeker vermoeid en is geen pretje.
    Waar ik erg moei van kan raken is mensen willen laten begrijpen hoe het is om pijn en beperkt te zijn.
    Ook ben ik er achter gekomen en dat gebeurde heel snel ik bepaal zelf mijn kwaliteit van leven. Artsen hebben mijn niet willen helpen, zoals Huisarts en ziekenhuizen omdat het allemaal maar tussen de oren zit. Prima ik ben niet voor een gat gevangen.

    Natuurlijk had ik graag wat begrip gehad. Graag had ik geloofd geworden in het gene wat ik zeg met wat ik mankeer.
    Maar blijkbaar was het een illusie. En blijkbaar zat ik voor dit alles anders in elkaar. En dan zit er niks anders op om het mezelf makkelijk te maken en dat laten liggen bij andere die het niet willen begrijpen en mijn energie ergens anders voor gebruiken

    Liefs Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jij bepaalt tot op zekere hoogte hoe jouw leven er uit zit. Of je ziek wordt en/of chronische pijn krijgt heb je helaas zelf niet in de hand, wel hoe je er mee omgaat. Dat klinkt eenvoudig maar uit ervaring weet ik hoe moeilijk dat is. Ook het steeds maar aan andere proberen uit te leggen lijk ik maar niet af te kunnen leren. Hou je taai.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Laat anderen maar praten Frederique ,jij bepaald hoeveel je kunt hebben en wanneer het tijd is voor sterke/sterkere medicatie .Mensen oordelen zo gemakkelijk maar niemand van ons kan in de ander kijken of pijn voelen van de ander .Ik ken het klappen van de zweep hoe anderen oordelen al gaat het bij mij niet om lichamelijke pijn .Doe wat goed voor jou is ,jij bepaald de regels !!
    Liefs en sterkte Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Altijd pijn hebben is verschrikkelijk. Niet begrepen zijn nog erger. Luister naar je zelf en als het je helpt (al is het maar voor even) om je beter te voelen is er niets mis met pijnstillers nemen. Die rustpauze kan je misschien weer moed geven om verder te gaan. Lieve groetjes, Frieda

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Dankjewel voor het plaatsen van je berichtje.
Fijne dag!!!
liefs Frederique