vrijdag 14 maart 2014

Jaloers??? Wie?? Ik????


Ja iedereen heeft vast wel eens een moment dat hij/zij jaloers is, dat er zo'n gevoel door je heen gaat van : "dat wil ik ook"

Ik kan ook hééééél véééél redenen bedenken waarop ik jaloers zou kunnen zijn of zelfs eventjes stiekem ben.
  1. Net als een ander gewoon kunnen bewegen, alles kunnen doen zonder pijn, zonder af te moeten wegen of het niet te veel is met alle gevolgen van dien.
  2. Gewoon even bij mijn ouders langs kunnen gaan.
  3. Gezellig op stap kunnen gaan met mijn moeder.
  4. Vriendinnen hebben om leuke dingen mee te doen.
  5. Met mijn familie gezellig bij elkaar kunnen komen zonder onderling gezeur en ontwijken.
  6. Een therapie krijgen zonder na te hoeven denken of ik het wel kan betalen.
  7. Op vakantie kunnen gaan zonder pijn en ziek zijn en waar ik naartoe wil.
  8. De band tussen mijn schoonmoeder en schoonzusjes waar ik, zelfs na 30 jaar, als aangetrouwde buitenstaander nooit echt bij zal horen.
  9. Geen zorgen meer hoeven maken over mijn ziektes en toekomst.
  10. Op mensen die nog heerlijk allerlei (handwerk) hobby's kunnen uitoefenen.
Zo kan ik nog wel even doorgaan.........

Maar wat heb ik eraan?
Je wordt er alleen maar zuur, depri of sacherijnig van.
En als je er dan even over nadenkt, waar maak je je dan druk om??

  1. Door mijn ziektes geniet ik meer van hele kleine simpele dingetjes, waar een ander niet bij stilstaat.
  2. Ik ben blij dat ik mijn ouders heb gekend en een fijne (zij het veel te korte) tijd met ze heb gehad.
  3. Ze leeft al heel lang niet meer, maar ik koester de mooie herinneringen.
  4. Ik kan ook heel goed alleen genieten van leuke dingen.
  5. Het gezeur onderling kan ik niet oplossen dat moeten ze zelf doen en willen ze niet, dan zoeken ze het maar uit. Ik heb mijn best gedaan.
  6. Ik verzin gewoon mijn eigen gratis therapie.
  7. Als je woont waar ik woon, dan hoef je niet eens op vakantie  :-D 
  8. Heb het leren accepteren en losgelaten.
  9. De toekomst??  Ik laat het gewoon op me af komen en maak er iedere keer weer iets leuks van met datgene wat wel gaat.
  10. Ik ben weer op zoek gegaan naar een hobby die nog wel lukt.
Ik word blij van het gezang van de vogels 's morgens vroeg, van de lieveheersbeestjes die overwinteren in onze badkamer, van heerlijke muziek op de radio.
Ik geniet enorm van alles in de natuur, bloemen in huis en het geven aan een ander.

Ben super gelukkig met mijn geweldige man, prachtige dochters, onze lieve hond en vooral ook met mijzelf!!!  (Ondanks alle lichamelijke tegenslagen) 
Wat wil een mens nog meer???






Er zijn zoveel mensen die het vele malen slechter hebben en ook die kunnen nog genieten van simpele dingen, momenten.

Dus denk eerst eens even na, waarom zou je jaloers moeten zijn?
Kijk naar alles wat je wel hebt en kan, dat is veel meer dan dat je nu misschien beseft.

Geniet ervan, want het leven vliegt voorbij.

Wees dankbaar en blij dat je mag leven!!!!




liefs Frederique




 

8 opmerkingen:

  1. En daar sluit ik me helemaal bij aan!
    Lieve Frederique, nu heb ik jou blog ook gevonden.
    En heb even de tijd genomen om bij je te kijken!
    Nou, ik ga je ook volgen hoor!!
    Ik wens je nu al vast een heel fijn weekend!!

    Veel liefs, Juliëtte

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Eigenlijk ben ik nooit jaloers geweest in zoverre ik het mij kan herinneren. Vast wel als kind een keer gehad.
    Zelfs niet toen ik ziek werd. En dan zag ik wel mensen lopen en kwam er een steek maar meer van gemis. O wat mis ik sommige dingen. Wat misschien raar is als ik mensen zie doen wat ik zo mis dan hoop ik zelfs dat ze echt gelukkig zijn, dat ze het goed hebben.

    Voor het ziek zijn ben ik het ook nooit geweest, niet op auto's, huizen, kleding of wat dan ook van andere.

    Maar de punten van op vakantie gaan, bewegen en doen wat ik zelfs zou willen, dansen en werken dat zijn de dingen die ik echt mis. En heel soms droom ik en dat zijn fijne dromen en geniet ervan eventjes als ik wakker word.
    En inderdaad je geniet veel meer van de kleine dingen, tenminste het is bewuster geworden, want ook voor die tijd kon ik mij verwonderen over veel dingen.

    Heel soms dan geniet ik niet van ergens heen gaan wat ik kan, dan wil ik op dat moment meer. De acceptatie van ziek zijn is dan verdwenen en voel mij dan ook echt down. Maar dan raap ik mij weer bij elkaar en ga weer verder.

    Fijn weekend
    Liefs Debby

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mooi dat je zo kan relativeren. Ik ben nog steeds weleens jaloers op gezonde mensen, en vooral op bejaarde gezonde mensen omdat ze zoveel meer kunnen dan ik terwijl ik ongeveer de helft jonger ben. Maar deze week was ik stiekem blij dat ik de mogelijkheid had om lekker buiten te zijn, in de zon met een boek, of op het terras met een vriendin.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat mooi geschreven! Ik ben trots op je! <3 Love you!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi geschreven en zo waar! Heel herkenbaar ook.

    Liefs van (een naamgenote) Frederique

    BeantwoordenVerwijderen
  6. jaloers zijn is het een ander niet gunnen denk ik, en dat gevoel ken ik niet. jouw lijstje van dingen die je niet hebt en kunt kan mijn lijstje zijn :-) en van vele anderen. Het is zo als het is en we maken wat we ervan maken kunnen. het glas half vol en niet half leeg. :-) xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Jaloers zijn mag en kan.... afgunst is kwalijk.... dan misgun je de ander allerlei dingen. Jaloers zijn is volgens mij een normale, menselijke reactie. Ik kan b.v. jaloers zijn op mensen met kleinkinderen (die ik niet heb), maar ik ben niet afgunstig; misgun ze hen niet, ben blij voor hen dat zij kleinkids hebben. Dat is een heel groot verschil.
    Misschien leest niemand dit ooit, maar ik wilde dit toch nog even kwijt. Rya, Rotterdam

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ja, laten we vooral toosten op wat nu IS!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Dankjewel voor het plaatsen van je berichtje.
Fijne dag!!!
liefs Frederique