vrijdag 28 maart 2014

Laat je angst overheersen????

Naast de bindweefsel aandoening Ehlers-Danlos Syndroom ( EDS )  heb ik ook Hart- en Vaat ziekten.
Ik heb al heel lang hoge bloeddruk, hoge hartslag, hartritmestoornissen en verhoogd cholesterol.
Voor bloeddruk, hartslag en ritmestoornissen gebruik ik medicijnen en zo min mogelijk zout, maar voor te hoog cholesterol krijg ik geen medicijnen.
De nadelen (bijwerkingen) van de medicijnen wegen zwaarder dan de voordelen, het effect van verbetering is zo klein (2%) dat mijn arts het liever niet geeft.
Wat betekent, dat ik mij wel aan een redelijk streng dieet moet houden wil ik mijn cholesterol zo laag mogelijk houden.

Er zijn mensen die vinden het maar onzin, maar die laat ik lekker kletsen, want zij hebben niet mijn lichaam met alle andere bijkomende problemen.

Na onderzoek blijkt dat ik een vrij kleine aorta heb.
Wat veel klachten duidelijk maakt, want mijn hart moet dus harder werken om het bloed rond te pompen.

Door de EDS is mijn bindweefsel zwakker en dat kan dus ook in mijn bloedvaten voor problemen zorgen.
Er kan zomaar spontaan een aneurysma (verwijding) of een ruptuur (scheur) ontstaan en bij een ruptuur kan mijn leven zomaar ineens voorbij zijn.

Omdat mijn aorta dus vrij klein is, moeten we er voor zorgen dat mijn bloeddruk en hartslag netjes laag blijven en dat door evt. cholesterol ophoping de doorgang in mijn vaten niet nog smaller wordt.
Dat betekent dat ik voor altijd aan medicijnen en dieet vastzit en verder maar blijven hopen dat mijn vaatwanden sterk genoeg blijven.






En ja, er zijn ook momenten dat ik overspoeld word door angst.
Want wees eerlijk, het is geen fijn idee dat het zomaar ineens fout kan gaan.
Dat je met een soort van tikkende tijdbom in je lijf loopt.

Eerder stopte ik die angst zover mogelijk weg, maar omdat het toch af en toe weer terugkomt laat ik het nu maar over me heen komen als het komt.
Maar ik laat de angst niet gaan overheersen, want ik wil wel een leuk en ontspannen leven en niet mijn leven laten beheersen door angst.
Dat wil ik ook niet overbrengen op mijn omgeving, want dan leven zij ook constant met die angst en dat wil ik niet.
Ook zij moeten gewoon kunnen genieten van alle leuke dingen in het leven en niet steeds in de stress zitten vanwege mij.

Door de controles en medicijnen die ik krijg, heb ik toch ook een rustiger en veiliger gevoel.
Er zijn genoeg mensen die nooit onder controle staan en ineens weg zijn of door een ongeval om het leven komen.

Ik leer steeds beter mijn lichaam en alle problemen kennen, heb genoeg vertrouwen in mijn intuïtie en voel het meteen als er iets fout is.
Ik krijg gelukkig in deze tijd de kans om daar mijn weg in te vinden en een toch zo leuk mogelijk leven te leven.

Maar ik sta mijzelf nu wel toe om niet altijd sterk te hoeven zijn.
Ook ik mag wel eens bang en verdrietig zijn, zolang het maar niet overheerst en altijd is.





liefs Frederique






vrijdag 14 maart 2014

Jaloers??? Wie?? Ik????


Ja iedereen heeft vast wel eens een moment dat hij/zij jaloers is, dat er zo'n gevoel door je heen gaat van : "dat wil ik ook"

Ik kan ook hééééél véééél redenen bedenken waarop ik jaloers zou kunnen zijn of zelfs eventjes stiekem ben.
  1. Net als een ander gewoon kunnen bewegen, alles kunnen doen zonder pijn, zonder af te moeten wegen of het niet te veel is met alle gevolgen van dien.
  2. Gewoon even bij mijn ouders langs kunnen gaan.
  3. Gezellig op stap kunnen gaan met mijn moeder.
  4. Vriendinnen hebben om leuke dingen mee te doen.
  5. Met mijn familie gezellig bij elkaar kunnen komen zonder onderling gezeur en ontwijken.
  6. Een therapie krijgen zonder na te hoeven denken of ik het wel kan betalen.
  7. Op vakantie kunnen gaan zonder pijn en ziek zijn en waar ik naartoe wil.
  8. De band tussen mijn schoonmoeder en schoonzusjes waar ik, zelfs na 30 jaar, als aangetrouwde buitenstaander nooit echt bij zal horen.
  9. Geen zorgen meer hoeven maken over mijn ziektes en toekomst.
  10. Op mensen die nog heerlijk allerlei (handwerk) hobby's kunnen uitoefenen.
Zo kan ik nog wel even doorgaan.........

Maar wat heb ik eraan?
Je wordt er alleen maar zuur, depri of sacherijnig van.
En als je er dan even over nadenkt, waar maak je je dan druk om??

  1. Door mijn ziektes geniet ik meer van hele kleine simpele dingetjes, waar een ander niet bij stilstaat.
  2. Ik ben blij dat ik mijn ouders heb gekend en een fijne (zij het veel te korte) tijd met ze heb gehad.
  3. Ze leeft al heel lang niet meer, maar ik koester de mooie herinneringen.
  4. Ik kan ook heel goed alleen genieten van leuke dingen.
  5. Het gezeur onderling kan ik niet oplossen dat moeten ze zelf doen en willen ze niet, dan zoeken ze het maar uit. Ik heb mijn best gedaan.
  6. Ik verzin gewoon mijn eigen gratis therapie.
  7. Als je woont waar ik woon, dan hoef je niet eens op vakantie  :-D 
  8. Heb het leren accepteren en losgelaten.
  9. De toekomst??  Ik laat het gewoon op me af komen en maak er iedere keer weer iets leuks van met datgene wat wel gaat.
  10. Ik ben weer op zoek gegaan naar een hobby die nog wel lukt.
Ik word blij van het gezang van de vogels 's morgens vroeg, van de lieveheersbeestjes die overwinteren in onze badkamer, van heerlijke muziek op de radio.
Ik geniet enorm van alles in de natuur, bloemen in huis en het geven aan een ander.

Ben super gelukkig met mijn geweldige man, prachtige dochters, onze lieve hond en vooral ook met mijzelf!!!  (Ondanks alle lichamelijke tegenslagen) 
Wat wil een mens nog meer???






Er zijn zoveel mensen die het vele malen slechter hebben en ook die kunnen nog genieten van simpele dingen, momenten.

Dus denk eerst eens even na, waarom zou je jaloers moeten zijn?
Kijk naar alles wat je wel hebt en kan, dat is veel meer dan dat je nu misschien beseft.

Geniet ervan, want het leven vliegt voorbij.

Wees dankbaar en blij dat je mag leven!!!!




liefs Frederique




 

zaterdag 8 maart 2014

Duizendmaal Dankjewel!!!!







Duizendmaal dankjewel aan al diegenen die gereageerd hebben op mijn vragenlijst!!!!!
Geweldig dat jullie dat allemaal zomaar beantwoord hebben.
Heel eerlijke en inspirerende antwoorden ook.

Wel grappig om te lezen dat sommige nu ineens even echt na gingen denken door alle vragen en dat velen van jullie ineens weer beseften hoe rijk en bevoorrecht jullie zijn met alle mensen / vriendinnen om jullie heen.
Wat een paar eenvoudige vragen te weeg kunnen brengen.

Ik ben inmiddels al een stukje op weg met het schrijven en het verbaast mij geweldig dat het nog lukt ook  :-D
Het zal nog wel even duren voordat het boek klaar is, want net als met alles moet zoiets langzaam groeien.
Ik zal ook heus nog wel eens momenten hebben dat er niks geen inspiratie is en dan moet ik het even laten rusten, want ik weet inmiddels uit ervaring dat er vanzelf ineens weer iets tevoorschijn komt.

Maar doordat ik de uitdaging met mijzelf opgepakt heb, weet ik nu dat het vast en zeker gaat lukken!!
Net als met het schrijven op dit blog.

Waaruit blijkt dat iedereen verborgen krachten heeft als je maar in jezelf blijft geloven en altijd weer een nieuwe onbekende weg in durft te slaan.






liefs Frederique