donderdag 31 oktober 2013

Echte post

Tegenwoordig kan je op allerlei manieren post krijgen, maar toch is er niets leuker dan echte post.
Deze week kreeg ik onverwachts een heel mooi kaartje met de post.



Het kaartje is gemaakt door Wietske van Happy Cards
Hoewel het met haarzelf ook niet zo geweldig gaat heeft ze toch de tijd genomen om een kaartje voor mij te maken.
Daar wordt je vanzelf toch heel blij van!!!!

Wietske heel erg bedankt voor je mooie kaart, ik ben heel verrast en blij dat ik hem van jou mocht ontvangen  :-D




liefs Frederique



woensdag 23 oktober 2013

Jaarlijkse controle

Mijn moeder was 46 toen zij borstkanker kreeg.
Tussendoor is zij een paar jaar "schoon" geweest, zoals ze dat zo mooi zeggen.
Maar ongeveer 8 jaar later was de kanker in volle hevigheid terug in haar lever en later overal.
Ze was pas 55 jaar toen ze de strijd verloren heeft.

Bijna 3 jaar later is ook mijn oma ( haar moeder) overleden aan borstkanker.





Dan kom je op een gegeven moment zelf ook in het traject van controles via jaarlijkse mammografie.
Ik ben daar mee begonnen toen ik er zelf ook aan toe was.
Het hoorde er gewoon bij.
Geen gedoe, geen stress, gewoon een jaarlijks "spletrondje" en weer verder.

Tot die ene keer dat ze iets verdachts zagen op de foto's.
Op dat moment staat je hart even stil.
Het zal toch niet?????

Ik ben net als mijn moeder op dat moment 46 jaar en ze zien iets bij mijn linker borst net als bij haar.
Gelukkig kreeg ik direkt een echo er achteraan en daarop zien ze niets verdachts.
Waarschijnlijk heeft er een stukje weefsel dubbel gezeten ofzo.
Wat er dan allemaal door je heen gaat dat wil niemand weten, maar ik kan je wel vertellen dat ik sindsdien nooit meer onbezorgd en ontspannen op controle ga.
Stel je voor dat.............

Mijn dochters (toen 20 en 22 jaar) zaten in het restaurant van het ziekenhuis op mij te wachten en ze snapten er niks van waarom het zo lang duurde.
Maar goed ook, want zij kregen toch ook wel een beetje stress.

Ieder jaar ben ik weer opgelucht en blij als ze zeggen dat alles er goed uit ziet.

Ik zou iedere vrouw dan ook willen waarschuwen :
"Steek je hoofd niet in het zand, maar controleer ook regelmatig zelf je borsten.
Doe het niet alleen voor jezelf , maar ook voor je gezin / familie want ook zij zijn voor altijd verbonden met kanker als het éénmaal in de familie voorkomt.




liefs Frederique




maandag 14 oktober 2013

Afgunst

Van nature zijn we geneigd onszelf met anderen te vergelijken. Daar worden we alleen maar ongelukkig van, want er is altijd wel iemand bij wie we karig afsteken. Wie zijn afgunst overboord zet, heeft meer ruimte voor tevredenheid.

Onderzoek uzelf
Probeer te ontdekken wat afgunstige gevoelens te maken hebben met uzelf of uw zelfbeeld. Onderzoek welke aspecten van anderen u idealiseert. Spoor de gedachten over uzelf op die uw afgunst voeden, zoals: ik stel niets voor; anderen zijn sowieso mooier, beter en succesvoller dan ik. U kunt dit soort gedachten uitdagen door - samen met mensen die u vertrouwt - te onderzoeken wat ervan waar is en wat niet.




Vermijd het voetstuk

We worden afgunstig als we denken dat een ander het beter heeft dan wij; dat we gelukkiger zouden zijn als we in zijn of haar schoenen zouden staan. Het is natuurlijk maar de vraag of dat echt zo is. We staren ons vaak blind op datgene wat we in anderen benijden. Die vriendin met die fantastische vriendenkring, modelkinderen en designkleding heeft immers ook haar onzekerheden en tekortkomingen.

Doorgrond uw verlangens

Aan afgunst zitten twee kanten: het kan leiden tot vijandigheid, wraakzucht en zelfs tot geweld, maar het kan ook een prikkel zijn tot creativiteit. Afgunstige gevoelens werken namelijk als alarmsignaal. Ze kunnen u op het spoor zetten van wat u nodig heeft of verlangt. Bekijk welke situaties u in het algemeen aanleiding geven om u afgunstig of jaloers te voelen.

Tekst komt van : www.psychologiemagazine.nl


liefs Frederique



dinsdag 8 oktober 2013

De tijd vliegt voorbij........

Ja de tijd vliegt voorbij.
Het is afgelopen nacht alweer 13 jaar geleden dat mijn vader onverwachts overleden is.

Op de avond voor zijn overlijden, toen ik bij hem wegging, hoorde ik in het doodstille bos een uil roepen.
Bijna elk jaar, mits het rustig weer is, hoor ik op die avond een uil in het bos dat grenst aan onze beide straten.



Helaas heb ik hem dit jaar niet gehoord, want ze zijn op dit moment druk bezig met groot onderhoud in het bos.
Dus er zal wel teveel herrie en onrust zijn.

Maar vergeten zal ik het nooit meer en de roep van een uil heeft nu voor mij een speciale betekenis gekregen en is altijd verbonden met mijn vader.

Lieve, lieve pap ik mis je!!!!!!!!!!!!





Sorry dat ik zo weinig van mij laat horen op dit moment, maar zelfs als je bezig bent met het verwerken en loslaten van een aantal te hoge verwachtingen en achteruitgang, zelfs dan vliegt de tijd voorbij.
En helemaal als je bezig bent met een nieuwe droom  ;-D
Over die nieuwe droom hoor je binnenkort meer................




liefs Frederique