zaterdag 1 juni 2013

' Verlorenheid '






Gedachten die al jaren door je hoofd zijn gedreven,
zijn niet zomaar in één zin opgeschreven.
Gedachten van pijn en verdriet,
gedachten die een ander mens niet ziet.

Het masker dat je draagt is geniaal,
ze trappen erin, stuk voor stuk, allemaal.
Achter dat masker schuilt zoveel verlorenheid,
die pijn, die raak je nooit meer kwijt!

Maar mij krijgen ze er niet onder,
mij krijgen ze niet klein.
Mijn liefde en vriendschap zijn nu voor diegene,
die er onvoorwaardelijk voor mij zijn!!





liefs Frederique





Voor meer informatie over :
Ehlers-Danlos Syndroom (EDS)
en
Hyper Mobiliteits Syndroom (HMS)  klik  hier  en  hier
voor jonge meiden is er ook een site klik  hier
Hooggevoelig (HSP)  klik  hier  en  hier

6 opmerkingen:

  1. Das er weer eentje om het weekend in te gaan!!! Super mooi!

    Gr Antoinette

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Frederique
    Ik heb me vanochtend aangemeld bij jou als volger,en ik zie dat ook jij je bij mij aangemeld hebt en welkom natuurlijk.Eigenlijk had ik eerder even een reactie moeten geven ,sorry daarvoor.Een prachtig en herkenbaar gedicht .Ik ga komende week even rustig je blog een beetje door lezen.
    Lieve groetjes Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Frederique dank je wel voor je reactie op mijn blog.
    Mijn andere blog heet www.tumecrois.blogspot.nl en is wat diverser. lieve groetjes en tot ziens.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Deze tekst heb ik opgezocht in reactie op jouw 'verlorenheid'.


    Wie zich al lang eenzaam voelt,
    is een sterk persoon.
    Anders had ie het niet gered.

    Wie langdurig ziek is,
    kan ook meer weerbaar zijn tegen eenzaamheid.
    Hij/zij heeft al lang geleerd
    alleen te zijn,
    niet meer overal te mogen/kunnen meetellen,
    gevoelens van diepe eenzaamheid te overwinnen.

    Mensen die langdurig ziek of beperkt zijn
    worden uitgedaagd tot het ontwikkelen van veerkracht.
    Ze hebben geleerd om negatieve schokken op te vangen,
    ze hebben ontdekt dat ze kracht kunnen ontwikkelen in zichzelf.

    Langdurig zieken
    tuimelen niet altijd in eenzaamheid.
    Ze kunnen hun alleen zijn
    vaak ombouwen
    tot een plek van sterkte,
    tot een oord van stille kracht.
    Ze beseffen beter
    wat wezenlijk is in het leven.
    Ze leren nieuwe vaardigheden te ontplooien.
    Ze nemen zelf initiatief tot contact.

    Ze leren vanuit hun schduw
    beter kijken naar de zonnekant van het leven.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Dankjewel voor het plaatsen van je berichtje.
Fijne dag!!!
liefs Frederique