vrijdag 21 augustus 2015

16 tips voor de omgeving van chronisch zieken


Ik kwam dit onderstaande stuk tegen op de site www.chronischezenuwpijn.nl  en eigenlijk kan je het ook voor bv. mensen met EDS, HMS of bv Reuma gebruiken. Er zijn vast nog meer chronische aandoeningen waar het op van toepassing is........



16 DINGEN DIE MENSEN MET CHRONISCHE ZENUWPIJN 
WILLEN DAT ANDEREN DIT WETEN.


1. We doen heel hard ons best om er toch goed uit te zien

We horen heel vaak “maar je ziet er niet ziek uit”, maar de waarheid is dat de meeste van ons heel hard hun best doen om zo normaal mogelijk te doen. We rusten voordat we weg  willen en nemen onze medicijnen vervolgens zo optimaal mogelijk in om weg te kunnen gaan. Soms zijn er momenten dat we zoveel pijn hebben en uitgeput van het proberen “gezond” te zijn dat we het liefst ter plekke waar het dan ook is willen liggen, maar meestal wachten we tot we thuis zijn en ons eigen bed in kunnen.

2. Het zit niet tussen onze oren
Alleen maar omdat het aan de buitenkant niet te zien is wil niet zeggen dat het er niet is. Ons streven naar beter worden wordt niet gedreven door hypochondrie of aandacht, maar door lichamelijke problemen. Wat we doen is zoeken naar iets dat onze kwaliteit van leven verbeterd en soms ook naar de oorzaak van de pijn als die onbekend is.

 3. We maken geen berg van een molshoop
Berg = Wat mensen denken dat hun pijn is
Molshoop = Wat mensen denken dat andermans pijn is
We hebben eigenlijk meer pijn dan jij denkt. Studies hebben aangetoond dat normaal gesproken mensen andermans pijn onderschatten. Dit komt waarschijnlijk doordat chronische pijn op zichzelf moeilijk voor te stellen is, zeker als je het zelf nog nooit hebt meegemaakt. Ook de personen die in het verleden verschillende soorten pijn hebben meegemaakt, vinden het moeilijk om het zich te herinneren tot ze het opnieuw meemaken.

4. Het maakt niet uit hoe lang we al lijden, het doet nog steeds pijn
Al een lange tijd pijn hebben geeft ons geen superkracht om minder pijn te voelen. Alleen veel mensen met chronische pijn hebben geleerd om met hun pijn om te gaan. Dus je kan nooit zeggen hoeveel pijn iemand heeft door alleen maar naar die persoon te kijken.

5. Soms hebben we de lepels (energie) niet
De lepeltheorie is een uitleg hoe het is om te leven met een chronische ziekte  als bijyvoorbeeld : chronische pijn. Christine Miserandino, een vrouw die leeft met de chronische ziekte Lupus heeft de term bedacht op haar website : ButYouDontLookSick.com.
Het basisprincipe is dat je wanneer je chronisch ziek bent je iedere dag wakker word met een bepaald aantal lepels. Iedere keer dat je een fysieke inspanning levert kost je dat een lepel bijvoorbeeld : aankleden, uit bed gaan, douchen en schoonmaken. Wanneer je lepels op zijn is het klaar met activiteiten voor die dag. Chronische pijn kan een uitputtende ziekte zijn en dit principe laat zien hoe belangrijk het is spaarzaam en gecontroleerd met de lepels om te gaan. Dus als we onze plannen met jou moeten afzeggen kan het zijn dat dat komt omdat we geen lepels meer hebben.

6. We zijn niet lui
Eigenlijk moeten we vaak twee keer zo hard werken om de dingen te kunnen doen wat voor de meeste mensen makkelijk is.

7. Als we geen baan hebben heeft het een reden
Sommige chronisch zieken hebben niet de lepels om te kunnen werken bovenop hun dagelijkse activiteiten. Het kan onze pijn van draaglijk in ondraaglijk veranderen.  Ook willen de meeste werknemers niet iemand in dienst nemen die maar een paar uur per week kan werken en onbetrouwbaar is of ze wel of niet kunnen werken. En ook kan het gebeuren  dat ze op ieder moment van de dag moeten stoppen met  werken  omdat de opvlamming van de pijn er voor zorgt dat ze niet meer in staat zijn verder te werken.

8.Het is erg moeilijk en zwaar om uit bed te komen,‘s-ochtends en dat is iedere dag zo!
Maar dat wil niet zeggen dat we geen plezier vanuit bed kunnen maken. Dus als we niet uit bed kunnen komen kan je altijd het feestje naar ons toe brengen.

9. Iedere minuut dat wij ergens moeten wachten voelt als een eeuwigheid
Of het nou een uur in de wachtkamer is of 5 minuten in de rij, iedere minuut put je uit als je in een oncomfortabele posititie moet wachten. Het is niet dat we ongeduldig zijn, we willen alleen juist graag onze lepels voor belangrijkere dingen gebruiken.

10.We negeren je niet
Chronische pijn kan erg afleiden en je mentaal leegzuigen. We doen ons best om scherp en aandachtig te blijven, maar als het lijkt of we er niet helemaal bij zijn, neem het niet persoonlijk.

11. We zijn erg blij als we een goede dag hebben
Lichamelijk goed voelen is bijna het meest blije gevoel op de wereld want het betekent dat we eindelijk iets kunnen doen! Het lijkt op een korte vakantie (alleen in plaats van niets doen, proberen wij alles te doen)!

12. En zijn erg teleurgesteld als we een slechte dag hebben en niet de dingen kunnen doen die we graag zouden willen

13. Het is moeilijk om een goede arts te vinden
Helaas, de meeste artsen in de gezondheidszorg hebben weinig kennis over pijnmanagement omdat het zelden deel uitmaakt van hun opleiding. We worden vaak door meerdere artsen gezien voordat we een juiste diagnose krijgen en moeten soms maanden tot jaren (letterlijk) wachten voordat we een afspraak hebben bij een pijnspecialist voor een behandeling. Ook gaan artsen de fout in door de pijn te onderschatten, maar sommige artsen zijn wel goed opgeleid vaak als pijnarts (anestesioloog) en starten dan vaak met het voorschrijven van medicijnen gericht op het verminderen van de pijn. Dus als we de juiste arts  vinden die echt naar ons luistert en bereid is om ons te behandelen, voelen we ons eindelijk begrepen en of we in de hemel zijn terechtgekomen.

14. We zijn geen drugsverslaafden
We zijn op zoek naar pijnvermindering. Soms bestaat onze medische behandeling uit het gebruik van opiaten en/of mariuhana om te proberen onze pijn onder controle te krijgen en om ons te helpen een zo dichtbij normaal mogelijk leven te kunnen leiden. We gebruiken het net als ieder ander medicijn. We haten de bijwerkingen net als bij ieder ander medicijn. En als we pijnvermindering van een ander medicijn hebben dan bouwen we het af en stoppen er uiteindelijk gewoon mee ondanks dat we het mischien maanden of soms wel jaren hebben gebruikt.
Zoals de Cleveland Clinic uitlegt en alle andere ziekenhuizen : verslaving komt niet voor bij patiënten zonder een eerdere verslavingsgeschiedenis. Het is belangrijk om te onthouden dat een verslaving iets anders is dan lichamelijk afhankelijk/gewenning.
Lichamelijke gewenning komt voor bij veel verschillende soorten medicijnen (bijvoorbeeld beta-blokkers), bij een verslaving is er een psychologisch fenomeen dat niet wordt veroorzaakt door “chemische verslaving” en vereist dan ook een ander soort behandeling dan dat van een chronisch pijnpatiënt. In tegenstelling tot straatgebruikers, staat de chronisch pijnpatiënt onder de supervisie van een arts, neemt de medicatie in een langzaamwerkende vorm en gaat naar huis waar hij/zij is omringd door de mensen waar ze van houden.

15. We zitten niet op tips of medische adviezen te wachten
We waarderen het erg dat jullie aan ons denken, maar het kan uitputtend zijn om de hele tijd advies te horen en het is frustrerend wanneer het niet helpt.Tenzij we het vragen of je hebt zelf chronische pijn, is het beter om het aan de artsen over te laten.

16. Alles wat we eigenlijk nodig hebben is jullie liefde, begrip en steun
Meestal is het enige wat je kan doen er gewoon voor iemand zijn met een arm om de schouder, een knuffel, een kaartje, een berichtje of gewoon echt naar iemand luisteren. En als je niet weet wat je moet zeggen zeg dat dan gewoon want soms is het ook moeilijk om de juiste woorden te vinden. Maar gewoon er zijn is vaak al meer dan genoeg.







liefs Frederique








vrijdag 10 juli 2015

Het kleine zusje syndroom


Ik weet niet of het bestaat, maar sommigen zullen het vast wel snappen.....

Ik ben een vrouw van (inmiddels) 52 jaar en redelijk zelfstandig.
Heb twee goed gelukte (al zeg ik het zelf haha...) / opgegroeide volwassen dochters.
Ik weet waar ik niet of wel verstand van heb, de meeste mensen vinden het (geloof ik) fijn in mijn gezelschap, ben niet verlegen, maar kan wel rustig observeren.
Ik sta niet snel op de voorgrond, maar laveer meestal overal tussendoor.
Hou van het leven en gezelligheid.

Kortom, gewoon een leuke vrouw (volgens anderen)





Maar wat gebeurt er als er iemand in mijn gezelschap is, die sterk (dominant) aanwezig is en veel praat of soms denkt het wel allemaal te weten,
Dan geven ze me het gevoel dat ik het kleine zusje ben die nog veel moet leren, die nog maar net komt kijken enz.........
Ze nemen als het ware mijn rol van bv. moeder / volwassen vrouw over, maken me als het ware tot een klein zusje of ze komen over alsof ze het allemaal wel beter weten.

En wat doe ik dan.......
Ik doe een stap achteruit, trek me terug, val stil en geef ze (stom genoeg) nog de ruimte ook.........

Nu zijn deze mensen ook allemaal vijf tot tien jaar ouder, maar ik heb ontdekt dat het niets met leeftijd te maken heeft.
Ik ken ook mensen van tien, twintig of dertig jaar ouder waarbij ik dat gevoel helemaal niet heb en waarmee ik op 'gelijke' leeftijd / gedachten sta, dus het heeft niets met leeftijd te maken.

Het zijn echt de mensen die dominant, overrûlend aanwezig zijn.....
Sommigen hebben het niet eens in de gaten dat ze zo doen....
Ik weet, het kan ook hun manier van onzekerheid verbloemen zijn, maar toch laat ik het iedere keer weer gebeuren....


Wie heeft er bruikbare tips om hier beter mee om te gaan??







liefs Frederique








woensdag 27 mei 2015

Gevoelig voor oordelen


Normaal schrijf ik mijn blogberichten zelf, maar nu kwam ik op het blog http://hooggevoeligheid-hsp.blogspot.nl/  dit artikel tegen en wil het toch ook hier even delen:




Gevoelig voor oordelen

Een artikel van Anemoon van haar pagina
http://annemooncoaching.com/2015/05/01/hsp-gevoelig-voor-oordelen/


Het houd me al een tijdje bezig .. oordelen. Zowel ik zelf als veel mensen in mijn praktijk lopen tegen dit onderwerp aan en hebben hier last van.

Het is me gaan opvallen dat de westerse maatschappij erop gebouwd lijkt om te oordelen over andere mensen.. En dat lijkt wel steeds erger te worden. Reacties op social media van mensen onderling die elkaar niet kennen zijn soms keihard. Zonder na te denken over de gevoelens van de persoon of wie die persoon is, word er ongenuanceerd losgegaan op wat iemand vraagt of vertelt.. Ik zie het vaak en ik maak het ook mee.. het komt hard bij me binnen. Mensen op tv, op straat of bij feestjes die negatief oordelen over elkaar.. het lijkt wel een norm. “Iedereen oordeelt nou eenmaal”  word er gezegd. Daar ben ik het niet zozeer mee eens. Natuurlijk kan je het met de ene persoon beter vinden dan met de ander.. dat kan niet anders. Maar is het normaal om een gevoel of mening wat je over iemand hebt (terwijl je die persoon niet kent) gelijk naar het negatieve te trekken, een oordeel te hebben en dit ook nog tegen of over die persoon te zeggen waardoor je die ander omlaag haalt en niet in zijn waarde laat..? Ik denk nog steeds van niet. Ik heb het nooit echt begrepen. Vroeger had ik hier last van en deed het me veel pijn en soms nog wel eens.. Door inzicht in mezelf en mijn hooggevoeligheid heb ik hier wel iets beter mee leren omgaan. Hier wat inzichten en tips uit eigen ervaring..


Vooral hooggevoelige mensen hebben last van oordelen en negativiteit van anderen en zij worden hier harder door geraakt. Hoe komt dit?

1. HSP eigenschappen.

Allereerst door de karakter eigenschappen van een hooggevoelig persoon;

  • HSP’s staan extra open voor indrukken, sferen en energieën, en pikken deze op in hun systeem. Dus ook negatieve energieën en oordelen komen harder binnen in het systeem.
  • HSP’s ervaren emoties dieper en intenser.
  • HSP’s zijn onbewust sterk afgestemd op de omgeving; de zintuigen van een HSP zijn bijna voortdurend op de buitenwereld gericht. Hierdoor is een HSP op dat moment niet in zijn centrum, waardoor hij zijn eigen kracht minder goed ervaart en sneller uit balans raakt. Een HSP zal steeds bewust moeten letten op het in zijn/ haar kracht blijven.
  • Een HSP heeft van nature een groot empathisch vermogen. Dit is zo sterk ontwikkeld dat de gevoelens van een ander ervaren kunnen worden als de eigen gevoelens. Een HSP zal eerder aan zichzelf twijfelen en betrekt ook vaak alles wat hij voelt op zichzelf.
  • HSP’s zijn over het algemeen perfectionistisch aangelegd, ze willen graag andere mensen pleasen en aan hun verwachtingen voldoen.


2. Anders zijn/ niet gezien worden.

Daarnaast hebben HSP’s zich altijd al anders gevoeld dan anderen. Ze begrepen zichzelf niet en werden niet begrepen, voelden zich een buitenbeentje of sloten zichzelf buiten, en zijn vaak ‘niet gezien’ en erkend voor wie zij werkelijk waren.. met alle gevolgen van dien. Door hun gevoel anders te zijn, hun gevoeligheid en hun ervaringen hebben zij vaak een lage eigenwaarde en een negatief zelfbeeld ontwikkeld.. Daardoor kunnen HSP’s door een onvriendelijke opmerking of oordeel  dus sneller van streek raken en geraakt zijn.


3. Oordeel over zichzelf.

Tot slot is een groot probleem; het oordeel over zichzelf. HSP’s lijken hier extra last van te hebben, door hun gevoeligheid, hun lage eigenwaarde en het gevoel anders te zijn.
We kunnen niks doen aan het oordelen van mensen. Wel kunnen we iets doen aan de manier hoe we ermee omgaan en de mate waarin we het binnen laten komen.


Tips:

  • We maken een denkfout. Het is onmogelijk om door iedereen aardig gevonden te worden. En dit hoeft dus ook niet! Je kunt deze overtuiging helemaal  loslaten. Zet er in plaats daarvan een andere gedachte overheen en herhaal die vaak voor jezelf. Bv: niet iedereen hoeft mij aardig te vinden en dat is ok.


  • Stop met oordelen over jezelf!  Dit is het meest belangrijke. Als je niet oordeelt over jezelf en jezelf goed vind, dan word je ook niet meer zo hard geraakt door de mening of het gedrag van een ander. Het aller pijnlijkste zijn de oordelen over jezelf, daarmee laat je jezelf in de steek. Let bewust op je eigen gedachten en oordelen en stop de negatieve. Zet er een lieve/ zachte gedachte overheen.


  • Oefen om in je centrum te komen en te blijven. Dit kun je bv doen door bewust naar je buik te ademen, en te gronden. Hoe meer je in je centrum bent, hoe minder hard oordelen en negatieve energieën van anderen binnenkomen en je raken. En hoe krachtiger en positiever je je voelt.


  • Maak je geluk niet langer meer afhankelijk van anderen of van de omstandigheden! Als je het belangrijk vind wat anderen van je denken, leg je je geluk in handen van een ander. Hoe meer je je daarvan bewust bent, hoe meer je het los kan laten wat anderen doen of zeggen.


  • Neem het niet persoonlijk. Mensen oordelen vanuit hun eigen perceptie. Wat anderen doen en zeggen is nooit vanwege jou maar een projectie van hun eigen realiteit.



  • Probeer je bewust te worden van wat er in de energie gebeurd. Iemand oordeelt negatief over je of straalt afgunst uit; wat gebeurd er met je? Is dit gevoel van jou of van de ander? Waar komt het binnen? Als het van de ander is; stuur deze energie dan terug of stuur het de grond in, en ga weer terug naar je eigen centrum. Is het van jou? Ga dan naar dat gevoel toe en erken het. Bewustzijn en erkenning is heling.


  • Maak gebruik van affirmaties. Zeg bijvoorbeeld zo vaak mogelijk tegen jezelf in gedachten: ‘ik ben goed genoeg’, ‘ ik doe mijn best’, of;  ‘ik hou van mezelf precies zoals ik ben’.


  • Verleg de focus op positieve omstandigheden, gedachten, mensen of bezigheden. Voel daar dankbaarheid voor. Hiermee verhoog je je trilling, en dit is de grootste bescherming. En daarmee laat je de energie van de ander ook nog los.


  • Laat de oordelen of binnengekomen negatieve energieën bewust los. Denk bv in jezelf: ik laat nu alle niet eigen energieën die niet bij mij horen los.


  • Loop weg of neem afstand  van mensen om je heen die over je oordelen of je omlaag halen. Je hoeft dat niet toe te laten in je leven. Mensen loslaten die je omlaag halen wil niet zeggen dat je een hekel aan ze hebt, het wil zeggen dat je van jezelf houd..



  • Chakra healing. Een andere goede techniek om hierop toe te passen is een healing op je chakra’s. Je energieveld word hierbij wat afgesloten als die te open staat voor andere energieën die binnenkomen. Daarnaast helpt het om het keelchakra te behandelen. Deze heeft o.a. te maken met zelfkritiek, oordelen (van jezelf en anderen) en zelfexpressie. Door een healing op het keelchakra te krijgen kunnen negatieve oordelen en overtuigingen worden opgelost, en zo heb je hier minder last van.


  • En tot slot; wees trots op je anders zijn!


“ To be beautiful means to be yourself. You don’t need to be accepted by others. You need to accept yourself”  
~ Thich Nhat Hanh.

 http://annemooncoaching.com/2015/05/01/hsp-gevoelig-voor-oordelen/







Af en toe is het wel eens goed om jezelf weer eens op te frissen in je hoofd.....
Weer bij jezelf terug te komen........
Te geloven in en houden van jezelf in plaats van je geluk en eigenwaarde af te laten hangen van hoe (je denkt dat) anderen over je oordelen.........






liefs Frederique






donderdag 21 mei 2015

Ehler-Danlos Syndroom awareness maand


Mei is Ehlers Danlos Syndroom Awareness maand.

Een maand waarin wij strijden voor wat extra aandacht en begrip voor onze zeer zeldzame ziekte.
Geen dag is hetzelfde en geen seconde is zonder pijn.
EDS is ook eenzaam zijn, omdat je niet meer mee kan draaien in de (sociale) maatschappij en dat wordt niet altijd begrepen.



voor info:
www.ehlers-danlos.nl
www.hms-edsplatform.nl



Ik heb het Ehlers-Danlos Syndroom (EDS),
dit is een erfelijke bindweefsel aandoening met o.a. hypermobiele gewrichten waardoor regelmatig ontstekingen in gewrichten of peesaanhechtingen en pees of spierscheuringen ontstaan.
Kyphose , Lordose ( kromgroei rug  extra bol / hol ) en lichte Scoliose ( scheefstand rug )
Middenrifbreukje (teruglopend maagzuur en gevoelige maag)
en heb daarnaast galsteen aanval en galblaaskolieken gehad vanwege een overgevoelige lever ( ik heb inmiddels een hele lijst met eten wat ik niet verdragen kan)
Slijtage op 3 plaatsen in mijn rug (waarvan o.a. Scheuermann = vergroeiing in bovenrug)   en in si – gewricht (bekken)
Ik draag een rugkorset over gehele ruglengte om te ondersteunen.
Vergroeiingen en veel pijn in handen en polsen
Te hoge spierspanning (om alle gewrichten bij elkaar te houden)
Snel veel pijn in al mijn spieren ( secondaire fibromyalgie)
Veel pijn in bijna alle gewrichten (o.a. rug, nek, handen, heupgewrichten , bekken, knieën, voeten, ellebogen enz..)  (dit is een gevolg van EDS)
Migraine en spanningshoofpijn ( reactie op pijn in rug en nek)
Astma
Krijg ook heel snel zonder aanleiding blauwe plekken en gesprongen kleine aderen
Slechte / langere wondgenezing
Hart en Vaatziekte  met  hoge bloeddruk  +  hartritmestoornissen + hogere hartslag , dit alles wordt veroorzaakt doordat ik een erg smalle aorta heb        
+ te hoog cholesterol (maak ikzelf aan)

Vanwege erg smalle aorta in combinatie met EDS kan mijn aorta ineens spontaan scheuren (ruptuur) of een aneurysma ontstaan.

Spieren kunnen scheuren en gewrichten verschuiven en kunnen uit de kom schieten waarna er soms ontstekingen ontstaan.
Spieren bedrijven continu topsport om alles stabiel te houden en door te hoge spierspanning en artrose heb ik altijd veel pijn, snel kramp en ben heel snel erg moe.
’s Nachts wordt ik regelmatig wakker van pijn en kramp.
Kan niet lang lopen – staan – zitten.
Drukke omgeving / activiteiten kan ik niet lang meer verdragen (ontneemt teveel energie).
Kan maar 1 hooguit 2 activiteiten ( bv op visite gaan/dokter bezoek/ leuk uitje) per week plannen. 1-2 dagen van te voren rust nemen en erna 2-3 dagen bijkomen met veel pijn en ziek (griepachtig) zijn.
Warmte (boven 24/25gr ) en vochtig weer geeft extra pijn, ziek gevoel ( griepachtig), kortademig en handen worden dik en pijnlijk.
Moet alles heel rustig aan doen en energie/kracht goed verdelen.
Iets spontaans gaan doen is er bijna niet meer bij, zelfs bezoek krijgen, wandelen, ritje met scootmobiel, boodschappen doen enz. moet ik inplannen.
Het is niet meer en-en-en maar of-of-of.
Ik lig ’s middags meestal 1-2 uur plat op bed/bank,  ’s avonds meestal ook.
Door vergroeiing en slijtage in rug krijg ik snel te hoge spierspanning en pijn in gehele rug en druk op wervel bij overgang van rug naar nek.
Dan komt er ook extra druk op zenuwen en daardoor krijg ik veel pijn, tintelingen in handen, hoofdpijn met soms wazig zicht en misselijkheid en soms neiging tot wegvallen.  
Zelf auto rijden gaat niet meer vanwege druk in de nek, pijn in rug en handen en evt. wegvallen.
Kan maar kort achter computer / boek lezen.
Handwerk hobby’s en huishouden kan ik niet veel meer uitoefenen vanwege heel veel pijn in mijn handen en rug/nek.
Inmiddels ben ik met fietsen ook moeten stoppen, vanwege te veel pijn en ziek zijn nadien.
Een dag / weekend weg of op korte (actieve) vakantie gaan is niet meer mogelijk.
Na een langere rit met de auto of scootmobiel, evt. gecombineerd met leuke visite / activiteit, ben ik 2-3 dagen ziek van de pijn.

Niet meer mee kunnen doen met / in de maatschappij is best confronterend en soms eenzaam.
Mensen staan er niet bij stil  (ze zien tenslotte niet veel aan je) ,maar ik leef als een hoogbejaarde. 
Je wordt snel ‘vergeten’  en er is best veel onbegrip (je ziet er zo goed uit), want de ene dag kan je wel iets en de andere dag niet.
De mensen zien je alleen op momenten dat het redelijk gaat en niet op alle andere dagen / momenten dat je veel pijn hebt en ziek bent.


Maar ik zoek altijd naar andere mogelijkheden en geniet nog zoveel mogelijk van de kleine dingen die nog wel gaan!!!!!





liefs Frederique







#EDS #EhlersDanlosSyndroom #chronischziek #24uurperdagpijn 

zondag 17 mei 2015

Hé, hoi, hoe gaat het met je? Alles goed?

Die vraag wordt af en toe argeloos gesteld.
Het lijkt op echte belangstelling, maar is eigenlijk gewoon een standaard vraag waar ze alleen maar op willen horen dat het wel goed gaat met je.
Bijna niemand zit te wachten op het echte antwoord, wat je dan ook niet geeft, je beantwoordt meestal dan ook maar met:
"Ja hoor, het kan beter maar het gaat wel, lekker weertje hè, hoe is het met jou?"

Je hoort bijna de opluchting................

Eigenlijk wil je wat anders zeggen, maar je weet van te voren al dat ze daar niet op zitten te wachten.
Alleen, het geeft wel een heel vertekend beeld en het lijkt net alsof het allemaal wel meevalt.



Maar wat moet je dan antwoorden????

Fijn dat je het vraagt, ik voel me vreselijk.....
Ik heb altijd pijn, zelfs met pijnstillers....
Ik leef als een hoogbejaarde.......
Ik zie er vanbuiten misschien goed uit, maar vanbinnen is het een puinhoop......
Na een activiteit ben ik twee dagen beroerd met veel pijn, alsof ik een zware griep heb.....
Ik ben wel eens jaloers op anderen die heerlijk een grote wandeling of fietstocht kunnen maken......
Ik voel me eenzaam omdat iedereen het druk heeft met zichzelf en omdat ik drukte, veel mensen of sociale activiteiten niet meer aankan ......
Ik ben ook wel eens jaloers op mensen die een leuk dagje of weekend erop uitgaan......
Of op moeders die gezellig onbekommerd een dagje op stap kunnen gaan met hun dochters, zonder daarna veel pijn te hebben en een paar dagen ziek te zijn......
Ik ben soms bang dat het leven ineens afgelopen is........
Mijn leven gaat voorbij zonder nog echt aan het leven deel te hebben.......
Bijna elke dag lijkt op de volgende dag......

Zo kan ik nog wel even doorgaan.....
Maar zo'n antwoord geef je niet, omdat je weet dat ze daar geen raad mee weten.
Daarmee stoot je onbewust mensen van je af, want de volgende keer durven ze niks meer te vragen.

En zo houden we met elkaar een schijnwereld in leven, waarin we vooral moeten laten zien hoe goed en mooi we het doen, hoe blij we zijn, want al het andere is eng........
Daar kunnen veel mensen niet mee omgaan....

Maar ook al draaien ze er omheen, ze maken wel een praatje met je en al gaat het gesprek over hele andere dingen, dat is ook weer fijn, want op zo'n moment wordt je wereldje weer even iets groter.
Alles beter dan vermeden worden door bekenden, want dat doet veel meer pijn....


Dus wat doe je de volgende keer als iemand zegt:
"Hé, hoi, hoe gaat het met je? Alles goed?"


"Ja hoor, het kan beter maar het gaat wel, lekker weertje hè, hoe is het met jou?................







liefs Frederique






donderdag 23 april 2015

woensdag 25 maart 2015

Droom analyse

Mijn dromen zijn altijd chaotisch en heftig, omdat ik s'nachts alles nog een keer verwerk wat ik gehoord, gelezen, gezien, gevoeld (vanwege hooggevoeligheid) en (ooit) beleefd heb......
Maar er blijven meestal maar kleine flarden hangen en soms snap ik er niks van, kan ik het niet eens bij mezelf terugplaatsen.
Dat zijn dan meestal gevoelens die ik van anderen doorkrijg.

Maar laatst had ik een droom die wel bleef hangen.
Ik droomde dat ik op het strand was met mijn dochters, in mijn droom waren ze nog veel jonger dan ze nu zijn.
Het was heerlijk weer en wij waren in de zee.
Plotseling werden we, vanuit het niets, overspoeld door hoge golven en begon het water in snel tempo te stijgen.
Iedereen op het strand was in paniek en we moesten vechten voor ons leven............




Als je erg hooggevoelig bent of bv. lichamelijke of psychische klachten hebt, wordt je soms ook overspoeld.
Je krijgt een tsunami aan gevoelens, emoties, verdriet, tegenslagen of tegenwerkingen over je heen.
Soms is het zoveel, dat je het allemaal even niet meer ziet zitten en zie je alles negatief of zwart zonder lichtpuntje.
Je kan niet meer echt genieten of blij worden van iets.
Maar net als dat een tsunami of een orkaan weer voorbij gaat, zakt na een tijdje het gevoel van wanhoop weer iets. Je hebt even een periode van rust nodig om te herstellen en daarna ga je voorzichtig oplossingen zoeken, je durft misschien weer iets positiever te denken.
Je verwerkt je emoties, overwint tegenslagen of ondervindt dat je leven op een andere manier ook nog / weer leuk kan zijn.
Je bent sterker dan je dacht en er is altijd wel ergens een uitgestoken hand om je te helpen, steunen, begeleiden, als je hem tenminste wilt zien en wilt / kan aannemen.

In mijn droom lukte het mij, mijn dochters te helpen om uit de woeste golven te komen en hoger op de duinen te klimmen, ik had zelfs nog kracht over om andere mensen te helpen en te troosten.
Toen ik wakker werd voelde ik mij rustig.
Ik weet nu dat ik het, ondanks zware stormen, tegenslagen en donkere momenten, kan overleven. Zowel mijn eigen persoonlijke gevecht als onze worsteling om overeind te blijven in deze steeds hardere, heftigere maatschappij.
Als, ik maar dicht bij mijzelf blijf, mij niet laat meezuigen door de negatieve spiraal van de verwoestende golven van het leven, we open blijven staan voor elkaar en onze hand uitsteken naar elkaar en anderen die het nodig hebben.

Ik ben sterk genoeg om alles (ok, behalve de dood.....) te overleven!!!!!!! 

Mijn boekje heet niet voor niks  "Ik worstel en kom boven" 










liefs Frederique